‘John Knox daagt Kerstviering uit: menselijke tradities mogen aanbidding niet vervormen. Lees zijn felle veroordeling van feestelijke bijgeloof en de oproep tot Bijbelse zuiverheid.’  (2 minuten leestijd)

John Knox

“Dat Gods Woord uw (Kerstmis) vieringen veroordeelt, is duidelijk; want het is klinkklaar en duidelijk gebod van God is: ‘Niet dat goed lijkt in uw ogen, zult gij de Here, uw God doen, maar wat de Here, uw God, u geboden heeft, doet gij: voeg er niets aan toe; niets ervan’. Tenzij u nu kunt bewijzen dat God uw vieringen heeft geboden, zal dit voorgaand gebod zowel u als hen verdoemen.”

Tijdens de reformatie confronteerde de Schotse John Knox zijn tegenstanders herhaaldelijk met zijn beroep op Deuteronomium 4 en 12. Deze gedeelten van de Schrift leren dat het onwettig is om iets toe te voegen aan of af te nemen van de aanbidding die God in zijn Woord heeft ingesteld. Zijn argument was dat de ware aanbidding door God moet worden ingesteld. Ware aanbidding is niet afgeleid van menselijke vernieuwingen.

Verbod

In 1640, 68 jaar na het overlijden van John Knox, keurde het Schotse parlement een wet goed die het onwettig maakte om het heidense winterzonnewende “Joelfeest” te vieren. Deze wet werd strikt gehandhaafd en mensen die Kerstmis vierden, riskeerden een gevangenisstraf.

Hoewel dit verbod officieel in 1712 werd ingetrokken, bleef de kerk de feestelijke viering afkeuren. Tot in de jaren ’40 van de vorige eeuw zou het in sommige delen van Schotland ondenkbaar zijn geweest een kerstboom in huis te hebben.

Wat is met Kerst mis?

In het protestantisme is uitsluitend het Schrift/de Bijbel (‘sola scriptura’) gezaghebbend. In de Rooms-Katholieke Kerk staat menselijke traditie boven het Schrift. Kerstmis is een door mensen ingestelde traditie van heidense oorsprong en gaat zodoende in tegen Gods Woord. Het feit dat het zó populair is bij niet-gelovigen zegt iets over de ware geest van het feest.

Johannes Calvijn

Calvijns scherpe kerstpreek onthult: vieren we Christus of creëren we afgoderij? Lees zijn confronterende waarschuwing tegen bijgeloof, gemakzuchtige devotie en feestelijke leegte — durf te luisteren.