Waarom telt Pinksteren vijftig dagen, wat gebeurde er op die dag, en hoe manifesteert zich Gods nieuwe verbond? Lees verder en ontdek de dubbele profetische vervulling. (2 minuten leestijd)

Vijftig – ‘pentakosta’

De naam Pinksteren is afgeleid van het Griekse woord voor vijftig (pentakosta). In Handelingen 2:1 staat: “En toen de dag van het ‘pentakosta’ vervuld werd, waren zij allen eensgezind bijeen.” Daarom wordt het feest Pinksteren genoemd.

Waarom vijftig?

Omdat God het tellen heeft geboden in Leviticus 23:15-16: “U moet dan vanaf de dag na de sabbat gaan tellen… Zeven volle weken zullen het zijn. Tot de dag na de zevende sabbat moet u vijftig dagen tellen.” Dus telt men vijftig dagen.

Wat is er op de vijftigste?

Het is Gods vierde feest; bovendien zegt Leviticus 23:2: “De feestdagen van de HEERE, die u moet uitroepen, zijn heilige samenkomsten. Dit zijn Mijn feestdagen.”

Wat gebeurde er op de vijftigste in Handelingen 2?

Pinksteren en de wet zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden des ter meer na een dubbele profetische vervulling. Enerzijds herdenken de Joden dat God de torah (Hebr. ‘wet’, d.w.z. Gods inzettingen en verordeningen) aan Mozes gaf; anderzijds werd bij de uitstorting van de Heilige Geest (aan alle volken) Ezechiël 36 vervuld.

“Een nieuw hart zal Ik u geven en een nieuwe geest in uw binnenste; het hart van steen zal Ik uit uw lichaam verwijderen en Ik zal u een hart van vlees geven. Mijn Geest zal Ik in uw binnenste geven en maken, dat gij naar mijn inzettingen wandelt en naarstig mijn verordeningen onderhoudt.”

Tegelijkertijd sloot God het nieuwe verbond, zoals Jeremia 31 verklaart: “Zie, er komen dagen, spreekt de HEERE, dat Ik …een nieuw verbond zal sluiten… Ik zal Mijn wet in hun binnenste geven en zal die in hun hart schrijven. Ik zal hun tot een God zijn en zíj zullen Mij tot een volk zijn.”

Wat herdenken we op de vijftigste?

Op de vijftigste dag herdenken we dus de vervulling van een door God ingestelde feestdag tot redding van de mensheid. Dit is te herkennen aan twee gebeurtenissen: toen God de wet op de berg Sinaï gaf, bezoedelde het zondige gedrag van ongeveer drieduizend mannen die dag (Ex. 32:28); als gevolg daarvan werden die drieduizend zielen geschrapt uit Gods ‘boek van leven‘. 

Daarentegen riep Petrus anderhalve millennium later op diezelfde feestdag: “Bekeer u en laat ieder van u gedoopt worden in de Naam van Jezus Christus, tot vergeving van de zonden” (Hand. 2:38). Vervolgens namen velen zijn woord met vreugde aan; aldus werden “ongeveer drieduizend zielen … op die dag aan hen toegevoegd” (Hand. 2:41).

Kortom: het was en is een dag van herstel — enerzijds een herinnering aan oordeel en verlies, anderzijds een teken van vergeving, hernieuwing en het vervullen van Gods beloften.

Pinksteren verbindt

Pinksteren en Sjavoeot delen vijftig dagen: ontdek waarom beide feesten profetisch samenvallen, hoe de Geest het hart vernieuwt en welke opdracht dat aan ons geeft.