‘Ontdek de Sennacherib-prisma: Assyrische campagne tegen Juda, betaling van schatting, maar Jeruzalem bleef ongewonnen—archeologie en Bijbel overlappen; lees hoe bronnen elkaar bevestigen.’ (5 minuten leestijd, 11:52, 12:05 en 6:34 minuten video)

Niet-Bijbelse bron: 8e eeuw v.Chr

Weet je niet zeker wat je moet geloven over de Bijbel? Is het feit of fictie? Het bewijs of de Bijbel een betrouwbaar historisch verslag is, moeten we zoeken in niet-Bijbelse bronnen zoals de archeologische vondst van de Sennacherib Prisma, waarmee we een ‘Tijdsreis‘ maken naar de 8e eeuw v.Chr. 

Sennacherib Prisma bevestigt Assyrische campagne

De Sennacherib Prisma bevestigt een Assyrische militaire campagne tegen het koninkrijk Juda en dat Jeruzalem niet werd veroverd. Daardoor ondersteunt de prisma ook het bestaan van koning Hizkia als historische figuur.

Vondst en inhoud

Robert Taylor vond in 1830 bij de ruïnes van Nineveh een zeszijdig kleiprisma. Op de zes ingeschreven zijden presenteert Sennacherib zichzelf als door de goden gekozen heerser en prijst hij zijn militaire overwinningen, bouwprojecten en goddelijke goedkeuring.

Sennacheribs derde expeditie en de tekst

De prisma vermeldt dat Sennacherib talrijke versterkte steden van Juda veroverde en dat hij Jeruzalem belegerde tijdens de regering van Hizkia. Hij beschrijft Hizkia als “een vogel gekooid in Jeruzalem” en noteert dat hij de opbrengsten en schatten van Juda opeiste. Verder geeft hij een gedetailleerde lijst van buit, waaronder goud, zilver, edelstenen en ivoor. Bovendien meldt hij dat hij gevangenen en hofpersoneel naar Nineve zond.

Bijbelse en Assyrische overeenkomsten

De Bijbel meldt eveneens dat Hizkia in opstand kwam, dat Sennacherib versterkte steden innam en dat een schatting werd opgelegd (onder andere dertig talenten goud en driehonderd talenten zilver). Daarmee stemmen veel details op de prisma met de Bijbel overeen. Tegelijkertijd verschillen bronnen over waarom Jeruzalem uiteindelijk niet viel.

Drie visies op het ontzet van Jeruzalem

Assyrië:

Sennacherib verklaart dat hij de schatting accepteerde en Jeruzalem ongemoeid liet. Opmerkelijk blijft dat hij Hizkia als “een vogel gekooid” in Jeruzalem beschrijft. Hoewel Sennacherib een “angstaanjagende overmacht” bezat, raakte Hizkia nagenoeg hulpeloos nadat “de Arabieren en zijn huurlingentroepen” hem verlieten. De hoofdprijs lag binnen bereik; toch greep Sennacherib niet. Daarom gaan historici ervan uit dat Hizkia de verdediging van Jeruzalem zodanig verbeterde dat Sennacherib afzag van een beleg en zich tevreden stelde met de schatting.

Juda:

De Bijbel geeft een andere weergave van de gebeurtenissen. Nadat Hizkia de schatting had betaald, zond Sennacherib een afgezant naar Jeruzalem. Die afgezant bespotte en lasterde in naam van zijn koning de God van de Judeeërs. Sennacherib beweert dat hij Jeruzalem met goddelijke goedkeuring zou belegeren; deze bewering op de prisma komt overeen met de Bijbelse weergave. Vervolgens ontving Sennacherib bericht dat een Egyptisch leger opstak; in één nacht werd zijn leger door een dodelijke plaag getroffen, waarna het zich terugtrok naar Assyrië.

Egypte:

De geschiedschrijver Herodotus (ca. 485 v.Chr.–420 v.Chr.) beschreef de gebeurtenissen vanuit Egyptisch oogpunt. Volgens hem staakte de veldtocht van Sennacherib tegen Egypte door een goddelijke interventie. In één nacht verzwakte een plaag van muizen aanzienlijk de strijdmacht: de muizen knaagden aan boogpezen en schoenveters, waardoor de soldaten plotseling kwetsbaar werden voor vijanden.

Politieke overwegingen en propagandadoelen

Als Hizkia met belegeringsvoorbereidingen Sennacherib afschrikte, zou Sennacherib dat niet op zijn propagandistische overwinningsmonument hebben opgenomen.

Indien een plaag hem tot terugtrekking dwong, zouden de Assyriërs, net als de Judeeërs en Egyptenaren, dat als een goddelijke interventie hebben ervaren. Ook dat zou Sennacherib niet op zijn monument vermelden aangezien hij zichzelf hierop als door de goden gekozen heerser afbeeldt.

In beide gevallen bood het melden van een enorme schatting van de koning van Juda een geschikte verklaring voor het niet innemen van de hoofdstad; zo toonde Sennacherib toch zijn overwicht zonder zwakte te moeten erkennen.

Historische betrouwbaarheid

Beide bronnen geven overlappende gegevens: de namen, veroverde steden, de opgelegde schatting en de belegering van Jeruzalem. Daarom bevestigen het prisma en de Bijbel elkaar grotendeels. Wel blijven de exacte oorzaken van het niet-innemen van Jeruzalem onderwerp van interpretatie.

Reis verder terug in de tijd…

Ontdek bewijs dat Bijbelfiguren echt zijn: de Zwarte Obelisk reist je naar 9e eeuw v.Chr., toont Jehu’s eerbetoon aan Salmanasser III en bevestigt Bijbelse historische details. Lees verder.