‘Fotosynthese onthult cellulaire nanotechnologie: licht wordt suiker, zuurstof vrij. De ‘eenvoudige’ cel blijkt extreem complex — toeval of doelgerichte creatie? Lees de wetenschappelijke en filosofische discussie.’ (2 minuten leestijd, 3:55 minuten video)

Fotosynthese en autotrofe organismen

Elk organisme heeft energie nodig om te overleven. Mensen verkrijgen energie door andere organismen af te breken. Autotrofe organismen vormen de basis van voedselketens omdat zij hun eigen energie kunnen produceren via fotosynthese. Daardoor staan eenvoudige eencellige autotrofe micro-organismen aan de oorsprong van leven.

De cel als machine

Er bestaat in praktijk geen echt ‘eenvoudige’ cel. Immers, elke cel bevat vele onderdelen, elk met een specifieke functie. Deze onderdelen zijn zo afhankelijk van elkaar dat het falen van één onderdeel de hele cel kan doen instorten. Kortom: een cel functioneert als een uiterst geavanceerde fabriek — een soort natuurlijke nanotechnologie die nog steeds verwondert.

Fotosynthese: energie en zuurstof

Fotosynthese zet koolstofdioxide en water om in suikers onder invloed van licht; daarbij komt zuurstof vrij. Daarom is fotosynthese van levensbelang voor vrijwel alle organismen. Dit proces werkt dankzij complexe chloroplasten die lichtenergie omzetten in elektrochemische energie. Zonder deze energiebron geen leven.

Vereisten voor eerste levensvormen

Bij de vorming van de eerste levende cel zouden talrijke complexe onderdelen tegelijk en correct hebben moeten ontstaan uit niet levende materie. Verder is een betrouwbaar reproductiemechanisme essentieel zodat een nieuw leven niet onmiddellijk uitsterft. Hierdoor lijkt de kans op het spontaan ontstaan van een volledig functionele cel zeer klein.

Citaat en implicaties

Sir Fred Hoyle (wiskundige van Cambridge Universiteit) stelde dat de waarschijnlijkheid van het ontstaan van leven uit levenloze materie extreem klein is — volgens hem zo klein dat het traditionele evolutionaire verklaringen ondermijnt en in plaats daarvan doelgerichte intelligentie suggereert.

Reflectie: toeval of ontwerp?

Romeinen 1:20 zegt dat men God kan kennen door Zijn ‘poiema’ — product van schepping — in de natuur te bestuderen. Gezien de complexiteit van cellen en het cruciale belang van fotosynthese, kun je je afvragen: is deze nanotechnologie het resultaat van blind toeval, of wijst ze op doelgerichte schepping? Lees verder en oordeel zelf.