‘Eindtijd = komst van Gods Koninkrijk: geschiedenis als zes millennia gevolgd door sabbatsherstel; Israël’s herstel en Bijbelse feesten wijzen op naderende vervulling — lees en oordeel zelf.’ (3 minuten leestijd, 28:38 minuten video)

Eindtijd

Met de term eindtijd wordt verwezen naar de komst van Gods Koninkrijk. Deze periode gaat gepaard met een dag van oordeel waarbij alle mensen verantwoordelijk worden gehouden voor hun daden. Bovendien geldt Israël als de belangrijkste graadmeter voor Gods eindtijd.

Begintijd: tijd, ruimte en materie

Het universum omvat tijd, ruimte en materie. In de relativiteitstheorie vormen deze dimensies gezamenlijk een continuüm; het ene kan niet zonder het andere bestaan. Als je materie hebt maar geen ruimte, waar plaats je die? En als je materie en ruimte hebt maar geen tijd, wanneer plaats je die? Het antwoord op dit wetenschappelijk dilemma staat in de eerste tien woorden van de Bijbel: “In het begin (tijd) schiep God de hemel (ruimte) en de aarde (materie).”

Vastgestelde tijd — Yom

Het Hebreeuwse woord yom betekent letterlijk ‘dag’ en draagt de connotatie van warmte: het heet zijn tijdens de dag. Daarnaast duidt yom op daglicht, een volledige rotatie van de aarde (avond en ochtend), de duur van een gebeurtenis of een vastgestelde tijd. Kortom, het is Gods geordende maat in onze geschiedenis.

Ordening van zeven

Het getal zeven staat in de Bijbel voor volmaaktheid en volheid. God werkte zes dagen en rustte op de zevende; zo vinden we Zijn geordende maat ook in de sabbat en het sabbatsjaar (Gen. 1:1–2:3; Lev. 25:2–5). Na zeven sabbatsjaren (7×7) volgt het jubeljaar — een vijftigste jaar van herstel, schuldkwijtschelding en teruggave van land (Lev. 25:8–55).

Zes millennia geschiedenis

Geschiedenis ordent gebeurtenissen chronologisch. Niet‑Bijbelse bronnen — zoals oude inscripties, monumenten en archeologie — ondersteunen de betrouwbaarheid van veel bijbelse gegevens. Op basis van geslachtsregisters in Genesis (o.a. Gen. 5; 11) schatten sommige onderzoekers de schepping rond ca. 4000 v.Chr. Daarmee zouden wij ons aan het einde van Gods zesde millennium bevinden; het zevende millennium lijkt dus aanstaande.

Eindtijd en millennia

Genesis 6:3 geeft ‘honderdtwintig jaar’ voor de mens; sommigen interpreteren dit als 120 jubeljaren. Daardoor zou God de heerschappij van de mens beperken tot zes millennia (120 maal 50 jaar). Als God inderdaad de ordening zes + één op millennia past, dan ziet men het duizendjarig Vrederijk van Christus als nabij.

Zeven vastgestelde tijden

Leviticus 23 noemt zeven vastgestelde tijden — eigenlijk Gods reddingsplan voor de mensheid. Tijdens de voorjaarsfeesten vonden kruisiging, opstanding en de uitstorting van de Heilige Geest plaats. De najaarsfeesten wijzen naar vervulling rondom de wederkomst in de eindtijd; het Loofhuttenfeest, het zevende feest in de zevende maand, voorafschaduwt Gods eeuwige Vrederijk.

Israël en de eindtijd

Alle eindtijdverwijzingen staan in relatie tot Gods volk Israël. In Marcus 13 gebruikt Jezus de vijgenboom als teken van de eindtijd; de vijgenboom symboliseert Israël (Hos. 9:10). Israël raakte verdord omdat het Gods geboden bleef overtreden (Mar. 11:12–14, 19–22; Jer. 8:13). Te midden van eindtijdgeweld (Mar. 13:1–25) zal herstel plaatsvinden van Israëls overblijfsel (Mi. 7:18–20), zoals in de dagen van de Exodus (Mi. 7:15–16). Daarom wordt het herstel van Israël gezien als een teken van de nabije wederkomst van de Messias (Mar. 13:26–29).

Israël in de Eindtijd

Ontdek waarom 1948 het keerpunt is: Israël’s opmerkelijke herleving vervult profetieën en plaatst het in het centrum van eindtijdtekens; lees en oordeel zelf over deze hedendaagse vervulling.