‘Gods liefde is agape: onvoorwaardelijk, onpartijdig en universeel. Het kiest betrokkenheid boven gevoelens, maakt vijanden liefhebben mogelijk, en vormt gelovigen geleidelijk tot Christus’ beeld.’ (4 minuten leestijd)

Gods liefde

Gods liefde hoef je niet te verdienen; Zijn liefde is onvoorwaardelijk, onpartijdig en universeel.

Eros, storge en philia-liefde

Eros-liefde betreft seksuele liefde, oftewel een ik-gerichte liefde. Bij natuurlijke relaties zonder seks als motief is er storge-liefde. Philia-liefde is warme, oprechte belangstelling voor je naaste. In de hulpverlening stelt philia mensen in staat vreemden lief te hebben, soms zelfs ten koste van hun eigen leven. Daarnaast bestaat agape-liefde: de liefde van God zelf.

Agape-liefde

Agape is de hoogste vorm van liefde; het is de liefde van God, omdat Hij de bron van liefde is. Agape baseert zich niet op gevoelens; ongeacht de omstandigheden blijft deze liefde bestaan. Het is een onvoorwaardelijke liefde die uit betrokkenheid handelt. Deze liefde kiest ervoor de ander lief te hebben ondanks persoonlijkheid of daden, omdat God van die persoon houdt.

Zo kunnen wij onze vijand liefhebben. We veroordelen niet hun zonden, maar houden van de persoon zelf, omdat we ervaren hebben dat God ons eerst heeft liefgehad, ook toen wij in zonden leefden.

Liefhebben in waarheid

Liefde confronteert. We moeten van mensen houden, maar we mogen zonde niet door de vingers zien; God ziet zonde niet door de vingers. Als we zonde negeren, ontstaat er een liefde zonder waarheid — een schijnliefde.

Liefde moet mensen altijd vrijmaken, omdat de waarheid vrijmaakt. Het Woord van God is als een zwaard; maar wanneer we Bijbelteksten gebruiken om te verwonden, handelen we verkeerd. Vermanen moet doordrenkt zijn van liefde, want zo handelt Jezus.

Boodschap van liefde

Jezus predikt deze boodschap onder meer in de Bergrede: “Heb uw vijanden lief; zegen hen die u vervloeken; doe goed aan hen die u haten; en bid voor hen die u beledigen en u vervolgen” (Mat. 5:44). Hier verwijst ‘vijand’ naar een individu die jou haat, vaak vanwege je geloof. Je vijand liefhebben is geen nieuwe richtlijn van Jezus alleen.

In Exodus 23:4 wordt geboden een verdwaald dier van je vijand bij hem terug te brengen. Job (31:29-30) noemt het een zonde je onderdrukte vijand te vervloeken. Spreuken spreekt over vrede sluiten met je vijand (16:7) en waarschuwt tegen vreugde bij het onheil van je vijand (24:17-18). Paulus citeert Spreuken 25:21-22 in Romeinen 12: “Als uw vijand honger heeft, geef hem te eten; heeft hij dorst, geef hem te drinken… Word niet overwonnen door het kwade, maar overwin het kwade door het goede.”

Petrus’ liefde

Apostel Petrus was emotioneel en impulsief. Hij liep in geloof over het water totdat zijn ongeloof hem liet zinken (Mat. 14:28-29) en hij hakte het oor af van Malchus (Luk. 22:49). Petrus verloochende Jezus driemaal (Joh. 18:15-27), maar Jezus herstelde hem in ere (Joh. 21:15-17).

Bij het Meer van Tiberias vraagt Jezus drie keer of Petrus Hem liefheeft. De eerste twee keren gebruikt Jezus ‘agape’; Petrus antwoordt met ‘philia’, omdat hij zijn agape-liefde nog niet ten volle besefte. Wat Petrus kon geven, was philia: warme vriendschap op basis van vertrouwen. Daarom gebruikt Jezus de derde keer ‘philia’ en vraagt of Petrus Hem op menselijk vlak liefheeft; Petrus bevestigt dat emotioneel.

Liefde als proces

Gods plan is dat wij gelijkvormig worden aan Zijn Zoon, Jezus Christus (Rom. 8:29), maar dat gebeurt geleidelijk (2 Kor. 3:18). Ook na herstel en na ontvangst van de Geest bleef Petrus fouten maken; in Galaten 2:11 moest Paulus hem terechtwijzen. Door de vrucht van de Geest kon hij hulpvaardigheid accepteren. Uiteindelijk kon Petrus onvoorwaardelijke liefde geven; hij zou Jezus niet meer loochenen, zelfs niet met de dood voor ogen.

Gods karakter

Gods ‘na-ijver’ toont zowel vurige toewijding als afwering van afgoderij: een beschermende, brandende liefde voor zijn volk die vijanden veroordeelt maar trouw en zorgzaamheid garandeert.